De missie van Gouderdom
Al heel lang een aardige en vaak interessante TV-rubriek. Met wetenswaardigheden of vergelijkingen uit vroegere tijden. Veelvuldig uit de periode van de jeugd van de huidige ouderen.
Overrompeld
Een paar weken geleden werd onze huisartsenpraktijk gevraagd of wij een cadeau in ontvangst wilden nemen van de bewoners van Amstelveen (daar staat onze praktijk). Voor de overhandiging zou de burgemeester naar onze praktijk komen. Na een mailwisseling met de secretaresse van de burgemeester werd mij duidelijk dat het hier ging om een ‘wensslinger’. De bewoners van Amstelveen hadden van de gemeente kaarten opgestuurd gekregen waarop ze een wens konden doen voor de zorgverleners van Amstelveen. In een volle december e-mailbox gaf dit mailtje zoveel licht dat we daar meteen “JA” op hebben gezegd.
Wat mag wel en wat mag niet?
Vanwege de lockdown riep deze samenkomst een paar minuten later bij mij en de andere betrokkenen natuurlijk een heleboel vragen op. Waar gaan we staan zonder de regels te breken? Dit is toch een andere ontmoeting dan de patiënten die naar mijn spreekuur komen waardoor de regels net weer even anders zijn. Wat mag er wel en wat mag er niet? Mag het binnen of moet het buiten? En als we buiten staan, overtreden we dan niet juist een samenscholingsregel?
Omdat mijn collega’s en ik net als de rest van Nederland natuurlijk allemaal anderhalvemeter-experts zijn hebben we hier de nodige vergader- en whatsapp-tijd in zitten. Terwijl dat gebeurde realiseerde ik mij ook hoeveel tijd en energie er het afgelopen jaar in dit soort zaken is gaan zitten. In plaats van even blijven hangen in de verwondering over dit mooie gebaar van de Amstelveners, zaten we binnen een paar tellen alweer aan de ‘coronaregels-wat-mag-er-wel-en-wat-niet-puzzel’.
Tien meter warmte
Na veel wikken en wegen hebben we in overleg met de woordvoerder van de burgemeester besloten dat het door kon gaan. Mondkapje op, anderhalve meter afstand houden, tafeltje buiten voor het gebouw en de afspraak dat we het klein gingen houden.
De realiteit: een tafeltje voor de deur in de motregen en de kou en een accordeon van mensen die anticiperend op de bewegingen van de ander een stapje naar links of naar rechts zetten. (Als dit heel lang duurt ontwikkelen wij mensen daar dan een nieuw zintuig voor?). Enfin, wij stonden als zorgverleners bij de hoofdingang van onze praktijk en waren natuurlijk extra neurotisch op de regels. Maar dat mocht de pret niet drukken. We kregen een hartverwarmende slinger van tien meter lang op met allemaal kaarten waarop mensen die ik misschien wel en misschien niet ken, allemaal mooie dingen wensten aan zorgverleners. De slinger hangt nu te pronken in onze wachtkamer: ruim zes keer anderhalve meter warmte.
De Christelijke School
‘Oma bidden jullie niet voor je gaat eten? ‘ Vraagt kleindochter Jitte (4) na een paar maanden op de christelijke kleuterschool. Na mijn ontkennende antwoord met de toelichting dat ik niet op die school zat, liet ook zij zich, zonder gebed, het eten goed smaken.
Margreet Ursem (71)
De gelukkigste landen ter wereld
In dit soort tijden van crisis, lijkt het misschien vreemd om een heel verhaal over ‘gelukkige landen’ te gaan schrijven. Maar eigenlijk is het tegendeel waar. Het schijnt namelijk zo te zijn (zie The World Happiness Report), dat mensen zich soms zelfs ‘gelukkiger’ kunnen voelen dan voor een crisis. Dat is onderzocht na bijvoorbeeld rampen als aardbevingen, overstromingen en economische crises.
Voor elkaar zorgen
De reden hiervoor is dat er dan meer gemeenschapszin is. Mensen worden creatief, zijn minder op zichzelf gericht en vinden nieuwe manieren om samen te werken. En het belangrijkste: er wordt meer voor elkaar gezorgd. De bereidheid om elkaar te helpen is dus groot.
En dit zie ik zelf ook om mee heen. Mensen doen boodschappen voor elkaar, bellen elkaar om te vragen hoe het gaat en vangen elkaars kinderen op als dat nodig is. En daar worden we dus gelukkig van! Ik wel in ieder geval. En daarom vind ik het belangrijk om – ondanks alle stress en eenzaamheid die het coronavirus ons brengt – ook deze kant te belichten.
Geluk in verschillende landen
Het geluksrapport doet elk jaar onderzoek naar de ‘geluksbeleving’ in verschillende landen. Ze kijken naar verschillende factoren waaronder, de levensverwachting (aha!), vrijgevigheid, sociale voorzieningen en vrijheid..
Gelet op deze gelukscriteria, is het overzicht dat er uit komt rollen niet heel verrassend. Zowel qua ‘gelukkigste’ als ‘ongelukkigste’ landen. Op de plaatsen waar de geluksbeleving het hoogst is, is het over het algemeen veilig en economisch en politiek stabiel. De plaatsen waar dit juist het minst is, zijn landen waar bijvoorbeeld oorlog is (geweest), waar het politiek instabiel is, of waar mensen weinig vrijheid ervaren. Hieronder zie je de uitslag van de top 10 van zowel de gelukkigste als minst gelukkige landen. Grappig is om te zien dat Nederland een mooie zesde plaats inneemt. Ik ben benieuwd of we deze plek in 2021 zullen behouden.
De 10 gelukkigste landen 2020
- Finland
- Denemarken
- Zwitserland
- IJsland
- Noorwegen
- Nederland
- Zweden
- Nieuw-Zeeland
- Oostenrijk
- Luxemburg
De 10 ongelukkigste landen 2020
- Afghanistan
- Zuid-Sudan
- Zimbabwe
- Rwanda
- Central African Republic
- Tanzania
- Botswana
- Yemen
- Malawi
- India
Blijven omkijken naar elkaar
We zijn bevoorrecht om in Nederland te wonen en om onze kinderen hier te laten opgroeien. Hoewel ‘geluk’ een persoonlijke ervaring is, maken de kansen die je krijgt en de omstandigheden waarin je leeft een groot deel uit van je geluk.
Daarom vind ik het ook zo belangrijk dat iedereen met elkaar contact blijft maken, zodat we allemaal betrokken blijven bij alles wat het leven (in Nederland) de moeite waard maakt. Laten we daarom vooral regelmatig bij elkaar checken hoe het gaat. Jong en oud. Dus bel de buurvrouw die je al een tijdje niet buiten hebt gezien, vraag je kleinkinderen hoe het écht met ze gaat en lach vriendelijk naar de postbezorger. Kleine moeite toch?
Is geluk een garantie voor een hoge levensverwachting?
Hoewel we nu in een situatie zitten die nog niemand eerder heeft meegemaakt, hebben we het dus best goed voor elkaar, hier in Nederland. Onze levensverwachting is -en dit zal geen verrassing zijn- in vergelijking met de rest van de wereld, vrij hoog. Maar worden mensen eigenlijk het ‘oudst’ omdat ze gelukkig zijn?
Leuk om te onderzoeken in welk land mensen het oudst & gelukkig zijn.Ik kan je alvast verklappen dat dit niet in Nederland is. Het is een eiland dat überhaupt niet in de top 10 staat. Gek eigenlijk he? Ik vertel je er graag volgende maand meer over!
Liefs, Babette
Weltevreden
Als huisarts heb ik de afgelopen maanden gezien wat voor veel ‘ouderen’ de gevolgen zijn van de coronamaatregelen Hoewel ik soms weleens snak naar een dag zonder duplo en bananen, stemt de eenzaamheid, de angst en de onzekerheid die ik heb gezien bij veel ouderen mij vaak zo verdrietig. En dan besef ik mij altijd weer extra hoe gelukkig ik ben met zo’n rijk gevuld leven door de aanwezigheid van mijn vrienden, familie en kinderen.
Een geruststellende positieve naam
Omdat u in deze tijd waarschijnlijk net als ik niet zit te wachten op nog een triest verhaal, laat ik u graag even kennis maken met mijn meest optimistische oudste patiënt waar u van mij wellicht vaker wat over zult horen. Het is eigenlijk jammer dat ik zijn naam niet kan noemen want het is een geruststellende, positieve naam. Ik word er in ieder geval altijd gemoedelijk van als ik zijn naam op het spreekuur zie staan. Niet omdat hij komt uiteraard, dat is altijd een beetje dubbel als huisarts, maar vanwege zijn aanstekelijke optimisme. Ik denk dat we hem anders maar ‘Meneer Weltevreden’ moeten noemen.
93 jaar maar jong van geest
Meneer Weltevreden is 93 jaar oud maar bijzonder jong van geest. Hij vertelde mij onlangs dat hij graag met wat meer gelijkgestemden in contact zou komen. Hij is op zoek naar gesprekken over leuke dingen in plaats van gesprekken over ziekte en zeer. Om aan zijn trekken te komen, heeft hij een smartphone en een laptop gekocht waar hij zeer bedreven mee is en die hem in staat stellen om met anderen in contact te komen. In deze afstandelijke tijd is hij op deze manier juist veel dichterbij andere mensen gekomen.
In verbinding blijven met anderen
Hoe zorg ik dat ik er over 50 jaar nog net zo bij zit als meneer Weltevreden? Een van de sleutels lijkt zijn honger naar ‘in verbinding blijven met anderen’ te zijn. Hij zoekt en ziet nieuwe uitdagingen waar hij van kan leren en plezier aan kan beleven. Ik hoop tijdens de gesprekken die ik met hem heb, veel van hem te mogen leren. Uiteraard zal ik de gevonden parels via Gouderdom met u delen.
Recente reacties