Door: Martine (46) I Toen mijn dochter in groep 1 van de basisschool zat, hadden een ‘beroepen markt’. In een kring gezeten passeerden verschillende beroepen de revue door middel van verhalen, plaatjes, boeken en filmpjes. Aan het einde van de ochtend kwam de hamvraag: wat zou jij willen worden? Het jongetje naast mijn dochter zei heel resoluut: ‘Ik wil ruimtevaarder worden’. Mij dochter fronste en zei: ‘Nee, ik wil geen ruimtevader worden, maar ruimtemoeder!’
Door: Thom Asvaer (84) I Het mooie, officiële woord voor taal in beweging, groei en ontwikkeling. En dat is prima, moet ook, want stilstand is achteruitgang dus: “Leve de vooruitgang!”
Maar, nou heb ik iets met taal, dat is u misschien al een keer opgevallen. En daardoor bespeur ik misschien af en toe in gezelschappen eerder ietwat vreemde wendingen of uitlatingen in de conversatie bij de aanwezigen. Uitlatingen waarvan ik me afvraag of die tot de goed bedoelde vooruitgang behoren. Noem het verhaspelen, verwarren of verbasteren van woorden, gezegden etc. Een van de drie is altijd wel van toepassing!
Een paar voorbeelden (in een gesprek vaak overgenomen door de toehoorder van de persoon die net begonnen was een bepaald voorval te vertellen):
“Nou, Johnnie en ik waren laatst op een redelijk chique party (ja door kennissen uitgenodigd hoor) en daar werd eigenlijk alleen maar over.. eh…tja….. wat zal ik zeggen geconserveerd over zichzelf”
Of: “Hoe gaat het met je schoonmoeder? Nou die is best kwiek nog maar wat moeilijk ter been, tja ook geen 28 meer. Maar we gaan over twee weken een weekendje met haar naar een… tja…..soort schoonheids- resort in Z-Limburg. Lekker verwend worden en daar hebben ze ook therminale baden”.
Ook spreekwoorden en gezegden verhaspelen komt nogal eens voor zoals:
“Hij laat zich de kaas niet voor de voeten weggraaien” en “Je moet het paard niet voor de wagen spannen” of “Het zijn alleen koks die lange messen dragen”. Of “Waar de koning heerst verliest de keizer zijn recht”. Ook aardig, “Een ezel stoot zich in ‘t gemeen wel vaker aan dezelfde steen”. Of: “Hij weet best waar Abraham de mosterd maakt”.
Het klinkt misschien ongeloofwaardig maar dit zijn echt waargenomen uitspraken. Het verwondert mij altijd dat dan niemand van het gezelschap iets (durft?) te corrigeren.
Ook een bekende ‘soort verspreking’, voorkomend bijvoorbeeld in ‘het vuur’ van een speech door een vakbondsvoorzitter, die de werknemers oproept tot een staking: “Mannen, kom op, nu of nooit, het is 12 voor 2 …….!
Dit alles nog los van de vervaging van de achtergronden van het verschil tussen ‘kennen en kunnen’ en ‘hen en hun’. Ook bij het verschil in gebruik tussen ‘me fiets en mijn fiets’ wordt als antwoord – bij een poging tot voorzichtige correctie – veelal gezegd: “Maar u weet toch wat we bedoelen?’ …………
Tja ik bedoel maar: “Leve de vooruitgang!”
Een andere meer bewuste taal-bezigheid, die ik me nog goed herinner uit mijn jonge jaren maar die ik niet zo vaak meer hoor, is het verwisselen van beginletters van woorden uit een bepaalde tekst. Wat tot zekere verassingen kan leiden! Voorbeeld:
“Scheel heveningen was een vlooi der prammen, de gadbasten waren gezoodnaakt hun poffers te kakken en keken met een alf hoog naar pissende vinken”.
U begrijpt dat dit (toentertijd) niet in alle kringen voorgedragen kon worden ondanks dat de ‘behandelde tekst’ eigenlijk -en netjes – luidde:
“Heel Scheveningen was een prooi der vlammen, de badgasten waren genoodzaakt hun koffers te pakken en keken met een half oog naar vissende pinken” (Pink is klein bootje)
Wij vonden als jochies toen de tekst best spannend, het riekte naar ‘vunzig’, vandaar natuurlijk de ‘opgeslagen’ herinnering daar aan, haha!
Zo kun je met taal veel doen en zeker ook leuke dingen. Taal is boeiend en leerzaam. Maar…… je moet er wel een beetje van houden.
Daarom is het al met al WELBESCHOUWD – gezien het vraagteken achter ‘De Kop’ van deze Column – aan een ieder zelf te oordelen en te bepalen over de mate, aard en bezig zijn met de TAAL-EVOLUTIE!
De herfst is weer aangebroken en dat betekent dat het kouder en regenachtiger is. Natuurlijk is het dan fijn om lekker knus thuis te zitten met een kop warme chocomel en de kaarsjes aan. Toch is de herfst, als je het mij vraagt, echt het seizoen om naar buiten te gaan en in beweging te blijven. De aanblik van rode, gele en groene herfstkleuren maakt mij elk jaar opnieuw zo blij! Volgens mij went zoiets nooit. En ook mijn kinderen zijn fan van het najaar: voor hen is er niks leuker dan rondspringen in regenplassen of kastanjes verzamelen. Eropuit dus! Met vrienden, familie, (klein)kinderen of juist lekker alleen. Vandaag zal ik drie uiteenlopende tips delen voor zowel de natuur- als cultuurliefhebber om lekker naar buiten te gaan in de herfst van 2021. Dus zet je wandelschoenen maar klaar!
Delftenaar Geert de Vries (geboren en getogen op de Beestenmarkt) heeft een fantastische wandeling samengesteld langs allerlei kunstschatten. En dan heb ik het niet over kunst in musea of grachtenpanden, maar over kunstwerken op straat. Hij maakte een route door de historische binnenstad langs zijn favoriete plekken.
Het resultaat is een kunstwandeling van ongeveer 6 kilometer die begint op station Delft. Op deze website vind je een plattegrond. Bovenaan de plattegrond staat een QR-code die je kunt scannen met je telefoon. Op die manier kun je tijdens de wandeling achtergrondinformatie lezen over elk object waar je langsloopt. Volgens Geert is de wandeling geschikt voor iedereen en is het een ‘route die de openbare kunst voor iedereen ontsluit; Delvenaren en bezoekers, jong en oud’. Ben je dus meer een cultuurliefhebber dan natuurliefhebber maar wil je toch een lekkere wandeling maken? Dan is deze kunstroute een geweldige optie.
Als je aan de herfst denkt, denk je aan paddenstoelen in alle soorten of maten, kleuren en vormen. Natuurmonumenten stippelde 10 prachtige paddenstoelenroutes uit in heel Nederland. Een van onze favorieten is de route in Nationaal Park de Utrechtse heuvelrug. Dit is een route van ongeveer 5 kilometer over lanen en bospaadjes. Je komt er van alles tegen zoals bomen, planten, vogels en andere dieren maar ook mysterieuze objecten zoals de stenen tafel en Doornse kei. Wat mij betreft echt een aanrader voor jong en oud. Je kunt het boekje met alle routes online downloaden. Hier staan niet alleen de routes in, maar ook handige extra informatie zoals een routebeschrijving, info over parkeerplekken, horeca en achtergrondinfo over alle bezienswaardigheden die je tegenkomt.
Als je liever wat meer kilometers aflegt en wat meer wilt zien, is op stap gaan met de fiets of e-bike ook een hele goede optie. De ANWB heeft de ‘7 mooiste fietsroutes in de herfst 2021’ uitgezocht om mensen te laten genieten van alles wat de herfst te bieden heeft. Bijvoorbeeld deze prachtige route van 30 kilometer door het Gooi. Dit rondje gaat langs de Gooise Heide, waar helaas vandaag een stuk minder van over is dan vroeger. De laatste restjes worden gekoesterd en er wordt van alles aan gedaan om weer meer diversiteit aan te brengen in het landschap. Zo is er een ecoduct gebouwd en grazen er schapen en Schotse Hooglanders. Tijdens deze mooie fietsroute kom je er allemaal langs.
Dit is echt een van mijn persoonlijke favorieten en eigenlijk vooral leuk met kinderen, dus ik neem hem als extraatje op in de lijst: het kabouterpad. Deze route in het Baarnse Bos is een kabouterspeurtocht voor kinderen. Bij het startpunt ligt een knapzak met lekkers klaar en vervolgens lopen ze met een puntmuts en diezelfde knapzak een route van 500 tot 1500 meter waarin ze op zoek gaan naar kaboutersporen. Onderweg luisteren ze naar een verhaal uit een kabouterboek en doen ze opdrachten. En aan het eind van de route krijgen ze een kabouterdiploma. Feest gegarandeerd!
Ik hoop dat ik je met mijn 3 herfsttips heb geïnspireerd om lekker naar buiten te gaan, in beweging te blijven en te genieten van Nederland in de herfst. Dus jas aan, sjaal om, paraplu mee en lekker op pad!
Liefs,
Babette
Door: Kate Maat (56) I Hey, daar is hij weer. Anderhalf jaar inmiddels en de emoties komen nog regelmatig binnen denderen.
Zondagmiddag, al wandelend en kletsend in het stuifzand, tussen een groepje bomen zag ik hem dit keer staan.
Zijn lieve lachende ogen riepen, “hallo dochter. Ik voelde zijn aanwezigheid zo sterk dat mijn adem in mijn keel stokte en mijn verhaal haperde.
Oooh wat was ik graag naar hem toe gelopen om zijn armen om mij heen te voelen. Ik keek nog eens, ja hij stond er echt.
Mijn vriendin keek mij onderzoekend en liefdevol aan en vroeg “zegt hij dan ook wat”? “Nee”, antwoordde ik, “hij is er”. In plaats van het weg te duwen liet ik het gevoel toe. De tranen begonnen langzaam over mijn wangen te biggelen. Dag Pap, ik zocht zijn ogen op.
“Wat fijn dat hij af en toe tevoorschijn komt”. Ja dat is het zeker. Alleen als het zonnetje schijnt. Nattigheid en kou daar vindt hij kennelijk nog steeds niks an. Daags voor zijn overlijden liep ik op dezelfde plek, het was een sombere dag in januari en toch deed de zon haar uiterste best om er door heen te piepen. Vandaar dat hij deze plek vandaag uitkoos.
Door: Thom Asvaer (84) I Mijn vader was heel handvaardig maar wat minder creatief waar het fantasie betrof. Hij werkte veelal vanaf voorbeelden. Maar was wel goed bespraakt. Vervulde ook lang diverse bestuursfuncties.
Mijn moeder was ook wel hand(ig)vaardig maar meer creatief in het ‘bedenken van’. Ik dank dus mijn talent voor handvaardigheid, creativiteit en spreekvaardigheid aan hun beider inbreng.
En daar ben ik hen mijn hele leven dankbaar voor geweest. Al vanaf de laagste klassen van de lagere school waren mijn favoriete vakken: handenarbeid en tekenen. Met later vele vormen van creativiteit daar tussenin. En dat is tot nu toe zo gebleven.
Het talent ‘Creativiteit’ is een waardevol geschenk en zoals één der levensopgaven luidt: woeker met je verkregen talent(en).
Zonder dat te voelen als een ‘opdracht’ maar meer als een heerlijke beleving om te kunnen/mogen doen.
Als variant op het gezegde ‘als een rode draad’ gold voor mij het feit dat creativiteit als een ‘stroomkabel met veel contactpuntjes’ door mijn leven loopt.
Het gaf en geeft mij nog steeds veel energie en voldoening.
In vele facetten van mijn leven heb ik, zowel tijdens mijn werk als waar het mijn hobby’s betreft, mijn ‘creatieve-energie-expressie’ kwijt gekund.
Gezien mijn huidige leeftijd levert dat een boeiende terugblik op!
Tòch heb je af en toe een zetje nodig om daadwerkelijk tot actie te komen. Jarenlang lonkte het ‘meer creëren met mijn handen’, naast schilderen op vakanties.
Een verjaardagscadeau bracht de juiste invulling! Juist, daar ging ik, op beeldhouwcursus bij Kunstatelier ‘Kievitsheuvel’ van Willibrord!
Heerlijke uren! Ik hoop dat het nog lang zo mag blijven!
Welbeschouwd, Thom
Recente reacties