Een gelijkwaardige, inclusieve samenleving

Een gelijkwaardige, inclusieve samenleving

Bijna iedereen wil oud worden, al is oud zijn niet altijd even leuk. Je krijgt fysieke ongemakken, de ontwikkelingen in de samenleving lijken moeilijker bij te houden en als ouder persoon zit je opeens in een categorie van mensen ‘die er minder toe doen’. Ik vind dat niet alleen verdrietig maar ook oneerlijk en onterecht. Daarom wil ik met Gouderdom ouderen een podium bieden en hen in het zonnetje zetten en erkennen om hun levenservaring. 

Waar het mij in de kern om gaat? Een samenleving waarin iedereen de aandacht en erkenning krijgt die hij/zij verdient. Ik draag alle sociale initiatieven die zich met dit onderwerp bezighouden dan ook een warm hart toe. Een van die initiatiefnemers is Teun Toebes. Je kent hem misschien wel want hij is de afgelopen tijd veel in het nieuws geweest. Teun is een 22-jarige zorgvernieuwer met een missie: hij wil de wereld van mensen met dementie verbeteren. Hij woont al ruim een jaar in een verpleeghuis en daar schreef hij een boek over dat in november uitkwam: VerpleegThuis.

In het boek beschrijft hoe het er in een verpleeghuis aan toe gaat en wat er anders zou kunnen. Ook beschrijft hij hoe hij er wat leven in de brouwerij brengt. Zo organiseert hij elke week een vrijdagmiddagborrel, zet hij een festivalcaravan in de tuin en organiseert hij een silent disco. Het valt hem op dat zijn initiatieven de sfeer en dynamiek volledig veranderen en dat er meer ontspannenheid en vrolijkheid onder de bewoners ontstaat.

De kernboodschap van het boek: we moeten anders met mensen met dementie omgaan en hen niet als ‘dementen’ behandelen, maar in de eerste plaats als mensen, individuen met een verhaal. Het grotere idee hierachter is dat iedereen recht heeft op een mooie, gelijkwaardige, inclusieve samenleving die niet van je afgepakt mag worden door een diagnose. Juist ook omdat het iets is waar 1 op de 5 mensen mee te maken zullen krijgen. Daarom is het volgens Teun tijd om hier anders naar te kijken. Alleen dan kan het stigma plaatsmaken voor hoop. 

Ik vond het een fantastisch boek en ook stoer van een 22-jarige om zoiets aan te gaan. Je staat er als twintiger nog zo ver vanaf dat ik het me kan voorstellen dat zulke onderwerpen je (nog) niet bezighouden. Maar dat is anders bij Teun Toebes. Hoewel het bij zijn missie om een nog kleinere groep gaat met een specifieke aandoening, herken ik veel in wat hij zegt.

“We sluiten mensen met dementie uit van de maatschappij en dat vind ik heel kwalijk. Mijn huisgenoten in het verpleeghuis zijn zulke wijze mensen. Ik heb zoveel van hen geleerd. Ze voelen zo goed aan of ze worden uitgesloten of niet”, aldus Teun in een interview. 

En daar sluit ik bij volledig bij aan. Of het nu om ouderen in het algemeen gaat of ouderen met dementie of andere aandoeningen. Laten we alsjeblieft wijsheid blijven vieren en iedereen bij de samenleving blijven betrekken. En onszelf regelmatig de vraag stellen waar Teun ons mee confronteert in z’n boek. Namelijk: ‘Hoe zou jij behandeld willen worden?’ Als dat op een andere manier is dan hoe wij nu met mensen omgaan, dan is er werk aan de winkel. Teun hoopt dat zijn boek en die vraag een wake-up call zijn voor meer gelijkwaardigheid. En dat hoop ik ook. Maar daar moet nog wel het een en ander voor veranderen: alleen samen kunnen we zoiets bereiken.

Liefs, Babette

Even van de radar

Even van de radar

De oplettende lezer merkte op dat de column van Thom Asvaer even op zich laat wachten. Dat klopt helaas. Wegens persoonlijke omstandigheden is Thom op dit moment niet in staat zijn column voor Gouderdom te schrijven. Wij hopen – en gaan ervan uit – dat hij in het nieuwe jaar weer in de pen kan klimmen en ons mag vermaken met zijn scherpe beschouwingen!

Stamppot met een twist: 3 heerlijke stamppotten op een rijtje

Stamppot met een twist: 3 heerlijke stamppotten op een rijtje

Door: Babette (40) I Als ik aan de Hollandse keuken denk, dan denk ik: stamppot! Vooral in deze wintermaanden. En ik denk dan niet alleen aan stamppot, maar ook aan dat heerlijke en gezellige gevoel van samenzijn aan tafel. Bij veel Nederlanders is stamppot eten dan ook traditie geworden en ik snap wel waarom. Voor elk seizoen kun je de meest lekkere stamppotten bereiden en tegenwoordig heb je genoeg keuze, zodat iedereen blij aan tafel zit. 

We kennen allemaal wel de traditionele stamppotten zoals boerenkool en zuurkool, maar je hebt ook ontzettend veel keuze uit stamppotten die net een beetje anders zijn. Ik noem ze stamppotten met een twist. In Nederland zijn we namelijk lang niet allemaal zo traditioneel meer en we proberen graag een andere keuken uit. En hoe leuk is het om de buitenlandse keuken te combineren met de Hollandse stamppot? Daarnaast is het vrij eenvoudig om stamppot te bereiden en hoef je er geen keukenprins(es) voor te zijn. Wat mij betreft genoeg reden om eens een paar heerlijke stamppotten met een twist onder de loep te nemen. Ik laat je drie van mijn favoriete traditionele stamppotten zien, maar dan net een beetje anders.

1.  Boerenkoolstamppot met zoete aardappel, gerookte amandelen en spekjes

We kennen allemaal wel de traditionele boerenkoolstamppot met spekjes en worst, één van Nederlands favorieten. Boerenkool is een typische Nederlandse wintergroente die al jaren wordt gegeten. We kunnen het bijna wel een stukje Nederlands erfgoed noemen. Maar ook Nederlanders gaan met de tijd mee en durven tegenwoordig ook wel wat ‘anders’ te eten. En zo wordt zelfs traditionele boerenkool in een ander jasje gestopt. Want waarom zouden we stamppot altijd met de ‘gewone’ aardappel eten? Je kunt boerenkoolstamppot namelijk ook heel goed met zoete aardappel bereiden. De laatste jaren is de zoete aardappel hot in Nederland en vervangt hij steeds vaker de normale aardappel. En de naam zegt het al, maar de zoete aardappel is wat zoeter. Dus als je daarvan houdt, is het een absolute aanrader. Zoete aardappel is heel smeuïg, waardoor je een lekkere zachte stamppot krijgt. Zo maak je heel eenvoudig boerenkool met een twist en het blijft net zo smaakvol. Voeg aan deze stamppot gerookte amandelen en spekjes toe en je beleeft als het ware een echte smaakexplosie. Dit gerecht kost maar 30 minuutjes van je tijd en je hebt een heerlijke en gezonde maaltijd op tafel. Een echte aanrader!

Benodigdheden voor twee personen: 0,5 kilo (oranje) zoete aardappels, 50 g gerookte spekreepjes, 0,5 kleine ui, 250 g gesneden boerenkool, 0,5 tl witte-wijnazijn, 1 el olijfolie, 35 g gerookte amandelen en Dijonmosterd. 

Bekijk hier hoe je deze heerlijke stamppot bereidt.

 

2.  Indische andijviestamppot met gehaktballetjes

Ik ben vast niet de enige die gek is op de indische keuken. Heerlijk al die geuren en smaken van specerijen, ik ben er dol op! Als ik Indisch eet voelt het vaak even alsof ik in het buitenland ben. Bij Indisch eten denk je misschien al snel aan rijsttafels, heerlijk gemarineerd vlees en die lekkere sajoer boontjes. Maar wist je dat de Indische keuken ook heel goed samengaat met de Nederlandse keuken? Zeker ook met de Hollandse stamppot. Bij de Indische andijviestamppot heb je iets meer ingrediënten nodig dan de traditionele andijviestamppot, maar geloof mij: dit is het dubbel en dwars waard. Wat dit recept anders maakt zijn de overheerlijke Indische gehaktballetjes met een sausje. Net even wat anders dan de gebruikelijke Hollandse spek en worst. 

Benodigdheden voor twee personen: 600 g aardappels, 150 g andijvie, melk, 3 el gebakken uitjes, 200 g (magere) rundergehakt, 1 ei, 1 tl gemalen komijnzaad, 1 tl sambal oelek, paneermeel, ½ rode ui, 1 teen knoflook, 50 ml ketjap manis, 2 el water, 2 el chilisaus, peper en zout. 

Bekijk hier hoe je deze heerlijke stamppot bereidt. 

3.  Zuurkoolstamppot met pastinaak, appel en pecannoten

En de laatste stamppot met een twist: zuurkoolstamppot met pastinaak, appel en pecannoten. Ja, met pastinaak! Deze vergeten groente kom je wat minder vaak tegen in de Nederlandse keuken. Maar wist je dat pastinaak in Nederland veel gebruikt werd voordat we hier aardappels hadden? Oorspronkelijk werd de traditionele hutspot bijvoorbeeld met pastinaak gemaakt. Net als de zoete aardappel is pastinaak wat zoeter. Het is een witte wortel en smaakt ook een beetje naar wortel, knolselderij en anijs. De combinatie van de zure zuurkool, zoete pastinaak en de frisse appel werkt goed. Daarnaast is het ook nog eens heel gezond. Zuurkool helpt bijvoorbeeld je weerstand te versterken en dat kunnen we in de wintermaanden goed gebruiken. Ook deze stamppot is echt het proberen waard. 

Benodigdheden voor twee personen: 400 gram kruimige aardappelen, 300 gram pastinaak, 1 appel, 30 gram pecannoten, 30 rozijnen, 500 gram zuurkool, 75 belegen kaasplakken, scheutje melk, boter en peper en zout. 

Bekijk hier hoe je deze lekkere stamppot bereidt. 

Ik hoop dat ik je heb geïnspireerd met mijn favoriete stamppotten met een twist. Nu ik dit schrijf kan ik niet wachten om weer zo’n heerlijke stamppot te maken. En misschien probeer ik nog wel een nieuwe twist. Ik zou zeggen: probeer het eens uit en laat mij weten wat je ervan vindt! 

Liefs, Babette

De magie van Sinterklaas

De magie van Sinterklaas

Door: Dominique (42) I Ik heb twee kinderen Mees en Femke. Mees gelooft nog en Femke sinds afgelopen jaar niet meer. De eerste keer dat ze dit jaar weer de schoen mochten zetten, wilde Femke heel graag ‘helpen’. Kadootjes inpakken en in de schoen leggen, wortel weer terug in de koelkast en een klein beetje rommel maken.

De volgende ochtend renden de kindjes naar beneden en gingen meteen kijken bij de schoentjes. Zou de Sint geweest zijn? En jawel hoor! Er zat wat in de schoen! Bij Mees totale blijdschap, maar bij Femke bespeurde ik toch wat teleurstelling…

Later die middag vroeg ik wat er met haar was. ‘Nou mama, ik vind Sinterklaas gewoon een stom feest.’ Waarom dat was kon ze niet zo goed uitleggen… Ik stelde het volgende voor: ‘Wat nou als je gewoon weer helemaal meedoet met Mees en dus net alsof doet of je nog gelooft. Dan laat je mama alles regelen, kijken hoe dat voelt.’

Zo gezegd zo gedaan en het weekend daarna mocht de schoen weer gezet worden. Twee kinderen in pyjama zongen de longen uit het lijf en gingen daarna lekker naar boven. De volgende ochtend renden ze op blote voetjes naar beneden en inderdaad: de Sint was weer geweest!

Van een afstandje keek ik naar mijn kinderen en zag nu niet een, maar twee hele blije gezichtjes. ‘Dank je wel mama’ fluisterde Femke later die dag in mijn oor. Met een klein knipoogje erachteraan.