door Babette | jun 28, 2021 | Alle, Op het leven!
Volgens mij is het je hele leven belangrijk om na te denken over waar je energie van krijgt. Wat is echt belangrijk in het leven en wat doe je het liefst? Het zijn soms moeilijke vragen, maar toch essentieel om je leven (voor zover je daar invloed hebt), op jouw ideale manier in te richten. Althans, zo is dat voor mij. Ik denk dat ‘keuzes maken’ niet per se leeftijdsgebonden hoeft te zijn. Voor de meeste kinderen zijn de keuzes nog redelijk simpel. Willen ze vandaag rode sokken aan of groene? Willen ze een cornetto of een perenijsje? (Jonge) pubers moet al belangrijke keuzes maken die invloed hebben op hun toekomst zoals schoolkeuze en vakken en als je eenmaal volwassen bent, ervaren we het als nog lastiger. De meeste mensen -jong en oud- vragen zich volgens mij hetzelfde af:
‘Waar sta ik nu, wat maakt mij gelukkig en wat zou ik nog willen?’
Ik hoor dezelfde vraag ook bij mensen om me heen die met pensioen zijn. De bezigheden die automatisch een bepaalde invulling gaven aan hun leven, houden op of veranderen. Waar je voor je pensioen misschien ooit thuiswonende kinderen had en/of een maatschappelijke rol vervulde in je baan, heb je nu meer vrije tijd. Dus, ondanks het feit dat je in een andere situatie zit komt de vraag wat je ‘wil met je leven’ weer voorbij.
Misschien wil je nog wel een nieuwe studie oppakken, de wereld zien, nieuwe mensen leren kennen, een taal leren, verhuizen naar een andere stad (of land!) of écht goed Italiaans leren koken. Er zijn zoveel leuke mogelijkheden! En wie weet wat je nog te wachten staat. Wist je bijvoorbeeld dat Julia Child pas na haar 50ste startte met haar kookprogramma op de televisie? En dat actrice Estelle Getty pas écht doorbrak in de sitcom Golden ‘The golden girls’ na haar zestigste? En dat er een oud-hoogleraar rondloopt die na z’n pensioen startte met schaatsen en die op z’n 85e wereldkampioen werd in zijn leeftijdscategorie?
Het leven kan een bijzondere wending nemen.
Had ik bijvoorbeeld vijf jaar geleden kunnen vermoeden dat ik zou starten met Gouderdom? Absoluut niet. Al is het -zoals Steve Jobs zegt- achteraf inderdaad: connecting the dots.
Zoals veel leeftijdsgenoten, heb ik in mijn dertigerjaren een fase gehad waarin ik niet precies wist wat ik wilde qua werk. Het leek mij in elk geval belangrijk om iets te doen wat mij energie gaf. Maar wat was dat dan precies? Ik vond veel dingen leuk, maar veel ook niet. En werd ik nu echt gelukkig van een loondienstbaan? Ik wist het niet zo. Wel dacht ik regelmatig: is dit het nou? Zijn dit nou echt de dingen die mij energie geven?
Je merkt het al, ik was veel aan het nadenken over mijn opties. Ik visualiseerde mezelf op mijn oude dag en stelde mezelf de vraag: hoe wil ik terugkijken op mijn leven? Heb ik genoeg avonturen beleefd? Heb ik écht mijn hart gevolgd? Heb ik vaak genoeg de stoute schoenen aangetrokken? En genoeg sprongen in het diepe genomen?
Het leek me belangrijk om dit allemaal met ‘ja’ te kunnen beantwoorden.
‘Ja, ik ben de zoektocht aangegaan’, ‘Ja, daardoor heb ik soms verkeerde afslagen genomen.’ Is dat erg? Volgens mij niet. In mijn ideale situatie kijk ik terug op een leven waarin ik creatieve projecten ben gestart, waarin ik mensen heb samengebracht, geholpen en verrast, waarin ik ontzettend veel heb geleerd en waarin ik een ander perspectief heb gekozen dan alleen dat van mij en mijn leeftijdsgenoten. Vanuit het willen verbinden en een focus op de mooie dingen in het leven, ben ik Gouderdom gestart.
Hoe het gaat lopen en wat er allemaal gaat gebeuren, weet ik natuurlijk niet. Maar ik kan wel zeggen dat ik blij ben met de stappen die ik heb genomen. Ik heb met Gouderdom al zoveel inspirerende ontmoet en samen met hen mooie dingen in gang gezet. Daar ben ik best trots op, wat de toekomst ook gaat brengen. En verder blijf ik natuurlijk lekker dromen en plannen maken voor de toekomst. Zo zou ik graag nog eens een reis naar Tibet maken en willen we met ons gezin misschien ooit een hond. Op al deze fijne dingen wil ik -als me dat gegund is- op mijn 80e graag op terugkijken.
Liefs, Babette
door Babette | jun 21, 2021 | Alle, Briefje van de Dokter
Door: Bert Nap I De laatste weken zie ik een aantal oude bekenden. Mensen die ik ruim een jaar niet op het spreekuur heb gezien. Het valt mij op dat een aanzienlijk deel van deze groep niet gekomen is vanwege corona. Mensen die een jaar met bijvoorbeeld pijnklachten of psychische klachten hebben gelopen zonder contact te zoeken. Wanneer ik vraag waarom ze zo lang hebben gewacht met een bezoek aan mij, krijg ik geregeld terug dat ze niet durfden te komen uit angst op een besmetting. Inmiddels is het tij aan het keren en weten mensen mij gelukkig weer te vinden. Interessant is wel dat zich daar een nieuwe (voor mij voor Corona onbekende) groep aan toegevoegd: de vakantieganger.
Sluimerende klachten onder de radar
Nu de tweede vaccinatie net is gezet durfden mijn patiënten gelukkig de gang naar mijn praktijk weer aan. Ik krijg deze berichten natuurlijk ook mee in het nieuws. De berichten over de hoeveelheid ziektes die een jaar onder de radar hebben gesluimerd en nu in een grote golf (toch weer een golf) aankloppen bij de zorgverlener. Wanneer de nieuwslezer mij hiervan op de hoogte stelt, voel ik altijd wel de ernst van de situatie, maar dit gevoel is vele malen intenser wanneer je bekende gezichten aan je tafel verhalen hoort vertellen over hoe lang ze uit angst bepaalde klachten binnenshuis hebben gehouden.
Dit is het offer dat veel mensen hebben gebracht voor hun leven. Uit angst te overlijden aan Corona hebben ze andere klachten laten sluimeren. Klachten die nu ook ziektes zijn geworden die in sommige gevallen ook levensbedreigend zijn. Of klachten die inmiddels een grote impact hebben gekregen op hun gezinsleven of hun werkende leven. Deze week merkte ik dat ik het moeilijk vond om dit te zien. En dat ik mij ook steeds heb afgevraagd wat ik, of onze praktijk anders had kunnen doen om eerder met deze mensen in contact te komen.
Het gele boekje
Aan de andere kant zie ik een heel ander fenomeen ontstaan. Een andere groep mensen heeft mij ook weer na ruim een jaar gevonden. Deze keer met een helder verzoek: ‘WE WILLEN OP VAKANTIE NAAR HET BUITENLAND!’ En zoals dat dan gaat, in tijden van Corona, ben ik als huisarts een logisch aanspreekpunt om alle drempels die het virus heeft opgeworpen om bijvoorbeeld met een vliegtuig naar Ibiza te vertrekken, samen met hen op te lossen. Het regent dan ook verzoeken voor verklaringen.
Allerlei instanties die zich in willen dekken om veilig reizen te garanderen, verwijzen naar ‘de huisarts’ om even te laten verklaren dat ze geen andere mensen kunnen besmetten als ze over een paar dagen of weken op reis gaan. Als dokter heb ik geleerd om diagnoses te stellen en ziektes te behandelen. De colleges over mijn rol in de toeristische sector heb ik, lijkt het, even gemist… Daarnaast heb ik ook weinig (lees: geen) intercollegiaal overleg met reisorganisaties en mis geloof ik ook de setjes papieren en werkafspraken om te voldoen aan de eisen die worden gesteld. Vorige week werden we ineens overspoeld met mensen die allemaal zeker weten hoe een geel boekje werkt en wat ik daar wel of niet in moet knutselen zodat de reis door kan gaan. Stempeltje hier, stempeltje daar. Al met al drukt dit laatste fenomeen een behoorlijke stempel op mijn vakantiestemming.
Mocht u geïnteresseerd zijn: het wordt Texel! Geen stempeltje voor nodig!
door Babette | jun 14, 2021 | Mooie momenten, Alle
Door: Kate Maat (55) I Wat ziet ze er weer prachtig uit. Keurig gekapt, mooie mantel, kousen en hakken.
Mijn buurvrouw, daar loopt ze, het zonnetje schijnt op haar gezicht. Rustige tred, blij gemoed, zonder haast. Tijd voor een praatje heeft ze ook. Ze vertrouwde me al eens toe dat ze bijna niks merkt van 92 jaar. Alleen iets langzamer en wat sneller moe.
Ze woont al meer dan 50 jaar op hetzelfde adres, ooit daar beland toen ze zich realiseerde dat zij en haar man nooit gelukkig gingen worden.
‘Waar kom je vandaan, buurvrouw?’ ‘Van de Bijenkorf, daar koop ik mijn gezichtscrème van, o, hoe heet dat merk nou ook al weer? Alleen maar daar te koop.. Ja Clarins!’ Even aarzelde ik, zou ik haar aanbieden dat ik het voor haar online kon bestellen?
Nee onzin, ze genoot zichtbaar van haar bezoek aan de chique winkel met het vriendelijke personeel, ze herkenden haar daar. Het houdt haar ook jong, dacht ik.
‘Hoe ben je daar naar toe gegaan?’ ‘Gewoon met tram 4, die stopt op de Dam. Heen ging prima maar terug was de tram een beetje vol.’ ‘Je had toch wel een zitplaats?’ vroeg ik. ‘Nee’ antwoorde ze met een lach. Verbaasd, was ik. ‘Stond niemand voor je op dan?’ ‘Ze dachten vast dat ik een jonge blom ben die nog prima kan staan!’ schaterlachte ze. ‘Nu ben ik wel moe hoor!’ ‘Dat snap ik buuf, ga lekker naar huis en rust lekker uit.’
door Babette | jun 7, 2021 | Welbeschouwd, Alle
Door: Thom Asvaer I Tja, is dat nou een onderwerp? Het hangt ervan af of je in taal – of wat daar alzo omheen hangt – geïnteresseerd bent. Sommigen onder ons zijn dat sterk, anderen minder. Er zijn er onder ons die zich bijvoorbeeld enorm ergeren aan het grote aantal Engelse woorden die in onze taal gebruikt woorden. Veelal ingeburgerd en door iedereen in gebruik, maar toch. Ontstaan en onder andere toegenomen naar mate meer en meer Engels de voertaal werd in industrie, wereldhandel en wereldwijd vlieg- en scheepvaart verkeer. Dat gaat van alom bekende woorden zoals lunch, dashboard en party tot nieuwkomers als fieldlab (evenement met coronatest) en game-switch (snelle verandering van onderwerp tijdens politiek debat) om er maar een paar te noemen. Bij enig nadenken komen er, vast ook bij u, steeds meer ‘bovendrijven’.
Maar heeft u wel eens gedacht aan de enorme invloed van het Frans op ons dagelijks taalgebruik? Door Koning Lodewijk Napoleon geïntroduceerd, eerst in de hogere kringen en later – al of niet om gewichtig of geleerd te doen – overgenomen door de lagere bevolkingsgroepen. En zich zodoende voor eeuwig in onze taal genesteld. Van chauffeur, envelop, trottoir, marechaussee en bijou tot valies en malaise toe. Los nog van een paar verbasteringen als “op de bonnefooi’ van “une bonne fois” (vrij vertaald: ‘op een goede gok’) en boeket van bouquet. Er zijn er zo onnoemelijk veel, het valt ons nauwelijks meer op, zo verweven zijn ze in ons dagelijks taalgebruik.
En dan zeggen sommige mensen nog wel eens (al of niet schalks of corrigerend) “gebruik toch je Moers-taal” !
Welke waarheid spreken deze mensen onbewust?
Trek uw conclusie maar aan het einde van deze column.
Prima als het zou gaan om Nederlandse woorden te gebruiken in plaats van Franse of Engelse: Chauffeur is bestuurder, trottoir is stoep en lunch is middagmaaltijd etc. Voor ons Nederlanders is dat allemaal nog best te doen maar (en dat gaat meer over onze taal op zich) weleens gedacht aan buitenlanders die bijvoorbeeld onze taal proberen te leren! Kiezen zij niet voor Frans of Engels als blijkt dat met name in het Nederlands veel onlogisch is of niet te beredeneren valt.
Leg het volgende maar eens aan zo iemand uit:
“Het meervoud van slot is sloten. Maar van pot geen poten. Men zegt altijd een vat en twee vaten. Geen kat en twee katen. Wie gisteren ging vliegen zegt: ik vloog. Maar na kindje wiegen geen woog. Sorry, woog is afkomstig van wegen. Maar voog is geen vervoeging van vegen. En van het woord zoeken zegt men ik zocht. Maar van vloeken niet: ik vlocht. Klopt, want vlocht is afkomstig van vlechten. Maar hocht is weer geen vervoeging van hechten. Bij roepen hoort riep, maar bij snoepen geen sniep. Bij lopen wel liep maar bij kopen geen kiep. Ook bij slopen hoort geen sliep want dat komt van het werkwoord slapen. Maar bij rapen hoort weer geen riep, dat komt weer van roepen. Van raden komt ried maar van baden geen bied. Dat komt weer van bood maar van wieden geen wood. Gaf hoort wel bij geven maar laf weer niet bij leven. Men zegt ook : wij drinken en hebben gedronken maar niet van wij hinken en hebben gehonken. Weten hoort echt bij ik wist maar vergeten weer niet bij vergist.”
U ziet de logica is ver te zoeken. Voor anderen geen touw aan vast te knopen. Maar niet voor ons Nederlanders, toch?
Welbeschouwd zouden we dus eigenlijk best blij kunnen zijn met onze “Moers-taal” !
Thom
door Babette | mei 31, 2021 | Op het leven!, Alle
Door: Babette van der Veen I Een van de dingen die ik het allerleukste vind, is eten. Ik kan daar altijd zo van genieten! Al moet ik eerlijk zeggen dat ik vroeger niet echt een fijnproever was. Het liefst at ik pasta met rode saus, of aardappelen, vlees en groente bij mijn opa en oma. Je kent het wel, zoals alleen opa’s en oma’s het kunnen maken: met lekker veel jus en een kalfsgehaktbal. Mijn moeder had niet bepaald (of eerder: bepaald niet) een kooktalent. En van mijn vader kan ik het me eerlijk gezegd niet eens herinneren dat hij in de keuken stond. Of dat aan papa’s kooktalent ligt of aan mijn geheugen, laat ik in het midden!
Pas op latere leeftijd ben ik een liefde voor koken en goed eten gaan ontwikkelen. Inmiddels is het echt een hobby geworden. Ik kan er helemaal in opgaan als ik aan het koken ben en vind het nog leuker als vrienden en familie bij ons aan tafel zitten – gezelligheid alom!
Ik heb heel veel gerechten waar ik dol op ben, maar een paar zijn favoriet! Zoals de Indonesische rijsttafel. Nomnomnom. Het doet me denken aan verschillende feestelijke momenten die wij met een uitgebreide rijsttafel vierden, een traditie die we overigens nog steeds in ere houden. Was er vroeger een feestje? Dan bestelden we steevast indo bij Toko Madjoe in Amstelveen. Een typisch familiebedrijf dat al hun gerechten met liefde en passie klaarmaakt. Zoals ze zelf zeggen ‘al 25 jaar een begrip in Amstelveen’, en dat kan ik alleen maar bevestigen.
Een andere favoriet van mij is de mediterrane keuken. En een leuk weetje is dat de mediterrane keuken wordt aangeraden om gezond oud mee te worden. Gezond en lekker eten, wat een heerlijke combinatie!
Je kunt mij en mijn gezin bijvoorbeeld echt wakker maken voor verse Italiaanse pasta’s met gamba’s, knapperige gegrilde groentes en een caprese met echte buffelmozzarella. Wil je zelf ook eens lekker Italiaans koken? Op de website Alles Over Italiaans Eten staan talloze overheerlijke gerechten die je thuis makkelijk kunt maken.
En andere mediterrane favoriet van mij -en hier word ik regelmatig om uitgelachen- is Spaanse paella. Dit doet mij echt denken aan mijn jeugd. Ik heb namelijk als klein meisje een tijdje in Spanje gewoond. Spaanse paella neemt mij altijd weer terug naar die tijd. Als ik een hap neem, ben ik zo weer terug in Spanje. Dan hoor ik de Spaanse muziek van vroeger en denk ik aan het dansen als het buiten is afgekoeld na een zinderende zomerdag. Het is daarom altijd weer een feest als iemand over z’n hart strijkt en met mij een pan paella bestelt om samen te delen!
Hoewel een paella natuurlijk nergens zo heerlijk smaakt als in Spanje, kun je het zelf ook maken als je goede ingrediënten koopt en een echt ‘oud’ recept gebruikt van een pro. Reismagazine Espanje deelt hier (met Nederlands ondertitelde video en extra tips en tricks) hoe Spanjaard Rafael Cordoñer Barberá, die de kunst afkeek van zijn opa, een authentieke Spaanse Paella maakt. Als je al zijn instructies opvolgt, kan er bijna niks misgaan.
Dit was natuurlijk nog maar een topje van de ijsberg van mijn favoriete gerechten, maar ik wilde ze toch graag met jullie delen. Ik hoop dat dit jullie inspireert om eens een hele dag in de keuken te staan. Of om jezelf te trakteren op een versgemaakte pasta van de Italiaanse traiteur om de hoek, heerlijk!
Selamat Makan, Buon Appetito en Buen Provecho!
Liefs, Babette
Recente reacties