door Babette | mei 2, 2022 | Mooie momenten, Alle
Door: Ilse (42) I Een paar jaar geleden (voor corona tijd) zat ik in Amsterdam op een druk terras. Het was lekker weer, mensen waren aan het praten en lachen, bedienden renden heen en weer. Fietsers auto’s en scooters reden kris kras door elkaar over de grachten en het was geen moment stil.
Het was 4 mei, herdenkingsdag. Voor mij een belangrijk moment. Een moment van van respect en dankbaarheid. Ik koester ook de 2 minuten stilte. De mensen om mij heen leken daar echter weinig mee te hebben. Richting de 2000 uur werd het iets stiller, maar nog niet noemenswaardig. Maar 2 minuten voor 2000 uur gebeurde er iets wat ik nooit zal vergeten. Midden in die drukke stad, net voor het tafeltje waar ik in stilte zat, stopte een jonge pizza bezorger. Hij zette de motor van zijn brommer uit, nam zijn helm af en boog zijn hoofd. Zo bleef hij staan, die 2 minuten lang. En ook het terras werd stil. Het was een moment van verbinding. Ik krijg er nog tranen van in mijn ogen. Dat we niet vergeten.
door Babette | apr 11, 2022 | Briefje van de Dokter, Alle
Ik ben mijn focus een beetje kwijt. Volgens mij heb ik wat meer tijd nodig om met mijn bewustzijn in de nieuwe tijd te landen die nu is ontstaan. Nadat ik net een beetje was gewend aan leven en werken in een pandemie lijk ik nu te moeten wennen aan leven en werken in een cocktail van COVID-19, een klimaatramp en een oorlog.
De dreiging die uitgaat van een slecht mens met beschikking over kernwapens gaat mij niet in de koude kleren zitten. Een van de droevige maar ook boeiende kanten van mijn vak is dat ik de laatste jaren heb gezien hoe grote maatschappelijke thema’s zich vertalen naar de gevolgen voor mensen in mijn spreekkamer. COVID-19 ligt misschien voor de hand maar de angst die mensen kunnen ervaren bij de klimaatcrisis en nu ook de oorlog, leiden vaak tot een toename van al bestaande angst of somberheidsklachten.
Ik voel dat zelf ook. Je doet je ogen open, je bent in de ochtendstilte heel even man, dan vader, dan onderweg naar je werk en daar begint op de radio de context waarin je leeft weer helder te worden. Daar verlies ik dan gelijk mijn focus en gaat mijn stresslevel toch een beetje omhoog.
Vandaag stond ik in de dorpsapotheek om medicijnen voor mij en mijn gezin te halen. Ik raakte in gesprek met de apothekersassistente die zich verbaasde over alle verzoeken voor jodiumtabletten. Ik moest oprecht even schakelen maar langzaam ging het mij dagen dat steeds meer mensen uit angst dit middel in huis willen hebben om in geval van een kernramp hun schildklier te kunnen beschermen tegen de gevolgen van een dergelijke ramp. Zo dichtbij had ik het liever allemaal nog even niet gevoeld.
Zelf ga ik deze pillen niet bestellen, maar heb wel besloten dat mijn kinderen de komende maanden iets mogen wat ze normaal niet mogen. Namelijk elke maand een tijdschrift kopen met een klein legospeeltje erbij. Het thema van de komende maanden is ‘superhelden’. We hebben Batman in ieder geval vast in huis. En dat voelt toch wel lekker veilig.
door Babette | mrt 14, 2022 | Op het leven!, Alle
Het Gouderdomjaar is goed begonnen. Zo hadden wij al ons ontzettend gezellige nieuwjaarsdiner in de vorm van een tas vol liefde en is er vanaf maart in samenwerking met het Rijksmuseum een geheel verzorgde rondleiding voor ouderen om kunst te bekijken en nieuwe sociale contacten op te doen.
Maar er is nog iets anders en daar wil ik u vandaag graag wat meer over vertellen. Wij hebben ook een theaterevenement genaamd Het Gouderdom podium, een initiatief dat niet uit de lucht komt vallen. Ik namelijk altijd al iets bijzonders met theater gehad.
Dit betekent theater voor mij
Ik houd van theater. Het gevoel van een avondje uit, het rode pluche en de verwachtingsvolle spanning onder toeschouwers en acteurs voordat een voorstelling begint. Het hangt voelbaar in de lucht. Eerst een drankje in de foyer, dan allemaal je plek zoeken en nog wat over koetjes en kalfjes praten waardoor een soort monotoon geroezemoes opstijgt uit de zaal. Totdat het licht uitgaat, het stil wordt en de voorstelling waar je voor gekomen bent begint. Heerlijk!
Wat mij daarbij ook altijd opvalt, is dat je opeens onderdeel bent van een ‘publiek’, een groep mensen die allemaal voor hetzelfde gekomen zijn en hetzelfde meemaken gedurende een of twee uur. Dat creëert gek genoeg altijd wel een band. Ik vraag me bijvoorbeeld (tijdens de voorstelling) vaak of de mensen om mij heen hetzelfde meemaken. Hoe zouden zij het ervaren? Hebben zij hetzelfde gezien als ik, of vielen andere dingen op?
En terwijl ik daarover zit te mijmeren en van de voorstelling geniet, valt voor ik het weet alweer het doek. De voorstelling is afgelopen. Maar dat betekent nog niet dat de theaterbeleving voorbij is! Want nu volgt voor mij weer een ander belangrijk onderdeel: het napraten. En dat vind ik bijna minstens zo leuk als de voorstelling zelf. Want bij dat napraten – daar ontstaat contact! Dat is het moment dat je jouw beleving van de voorstelling uitwisselt, nieuwe mensen leert kennen en zo’n gezamenlijke ervaring nog eens goed laat bezinken.
Een gevoel van verbondenheid
Zo’n volledige theaterervaring en het gevoel van verbondenheid is exact wat ik wil neerzetten met Gouderdom podium. Ik vind namelijk dat zoiets voor iedereen makkelijk toegankelijk zou moeten zijn, voor jong en oud. Daarnaast ben ik ervan overtuigd dat het voor ouderen niet alleen een gelegenheid is om weer eens ouderwets te genieten van een mooie voorstelling en goede muziek, maar ook een kans om in contact met elkaar te komen. Iets waar juist nu meer dan ooit behoefte aan is.
Kleinschalig en iedereen is welkom
Gouderdom podium is daarom een speciaal avondje of middagje uit voor senioren. Soms kan dit een film zijn, dan weer een voorstelling, lezing of een mooi concert. De eerstvolgende editie vindt plaats in theater de speeldoos in Baarn. Het wordt een mooie middag met live muziek van Music Care. Zij treden op met de muzikale voorstelling Ranja met een Rietje en laten die avond allerlei nostalgische liedjes voorbijkomen.
Daarna, en dit is uiteraard een onderdeel dat ik er heel graag in wilde hebben, komt het gedeelte waarin we gaan napraten onder het genot van een hapje en een drankje. Volgens mij is dat een geweldige manier voor mensen om sociale contacten op de doen. Dus ik kijk hier persoonlijk ontzettend naar uit.
De hulp van mensen om mij heen
Het neerzetten van zo’n evenement heeft nogal wat voeten in de aarde. Maar het staat! Ik ben zo dankbaar voor alle lieve mensen om mij heen die in dit idee geloven en zien wat ik zien. Zonder organisaties zoals PIT Baarn en EenzaamheidBaarn had ik het niet gekund. En ook niet zonder hulp uit mijn persoonlijke kring zoals mijn lieve stiefmoeder. Zij is hoofd flyeren, weet daar de beste locaties voor en is onvermoeibaar als het gaat om ‘nog een rondje flyeren’. Dat soort steun en enthousiasme doet me goed en het helpt ook enorm. We hebben nu al meer aanmeldingen dan verwacht.
Het belooft een fantastische middag te worden en is hopelijk de start van nog veel meer op nog vele andere plekken dan Baarn alleen.
Liefs, Babette.
door Babette | feb 28, 2022 | Mooie momenten, Alle
Door: Agnes I Het moment dat ik wil delen gaat over het leven en de dood vieren. Op 21 september 2005 had ik mijn huis vol gezelligheid ter ere van mijn verjaardag. Ik was gezegend met een groot aantal broers en zussen waarvan er een aantal op visite waren.
Toen de telefoon ging was ik echter niet voorbereid op het bericht dat het met onze moeder snel Achteruit ging. De overige visite bij mijn man achterlatend zijn we in de auto gestapt en naar het verpleeghuis gereden. Eenmaal daar aangekomen ben ik naast mijn moeder gaan zitten en heb haar bedankt dat ze toch nog even van zich liet horen op mijn verjaardag.
Uiteindelijk is ze in bijzijn van een aantal van haar kinderen rustig ingeslapen. Heel verdrietig maar het was goed zo. Thuisgekomen hebben we onder het genot van een drankje, met elkaar de mooie herinneringen gedeeld.
Dus ja leven en dood kunnen ook mooie momenten opleveren .
Recente reacties