door Babette | jun 7, 2021 | Welbeschouwd, Alle
Door: Thom Asvaer I Tja, is dat nou een onderwerp? Het hangt ervan af of je in taal – of wat daar alzo omheen hangt – geïnteresseerd bent. Sommigen onder ons zijn dat sterk, anderen minder. Er zijn er onder ons die zich bijvoorbeeld enorm ergeren aan het grote aantal Engelse woorden die in onze taal gebruikt woorden. Veelal ingeburgerd en door iedereen in gebruik, maar toch. Ontstaan en onder andere toegenomen naar mate meer en meer Engels de voertaal werd in industrie, wereldhandel en wereldwijd vlieg- en scheepvaart verkeer. Dat gaat van alom bekende woorden zoals lunch, dashboard en party tot nieuwkomers als fieldlab (evenement met coronatest) en game-switch (snelle verandering van onderwerp tijdens politiek debat) om er maar een paar te noemen. Bij enig nadenken komen er, vast ook bij u, steeds meer ‘bovendrijven’.
Maar heeft u wel eens gedacht aan de enorme invloed van het Frans op ons dagelijks taalgebruik? Door Koning Lodewijk Napoleon geïntroduceerd, eerst in de hogere kringen en later – al of niet om gewichtig of geleerd te doen – overgenomen door de lagere bevolkingsgroepen. En zich zodoende voor eeuwig in onze taal genesteld. Van chauffeur, envelop, trottoir, marechaussee en bijou tot valies en malaise toe. Los nog van een paar verbasteringen als “op de bonnefooi’ van “une bonne fois” (vrij vertaald: ‘op een goede gok’) en boeket van bouquet. Er zijn er zo onnoemelijk veel, het valt ons nauwelijks meer op, zo verweven zijn ze in ons dagelijks taalgebruik.
En dan zeggen sommige mensen nog wel eens (al of niet schalks of corrigerend) “gebruik toch je Moers-taal” !
Welke waarheid spreken deze mensen onbewust?
Trek uw conclusie maar aan het einde van deze column.
Prima als het zou gaan om Nederlandse woorden te gebruiken in plaats van Franse of Engelse: Chauffeur is bestuurder, trottoir is stoep en lunch is middagmaaltijd etc. Voor ons Nederlanders is dat allemaal nog best te doen maar (en dat gaat meer over onze taal op zich) weleens gedacht aan buitenlanders die bijvoorbeeld onze taal proberen te leren! Kiezen zij niet voor Frans of Engels als blijkt dat met name in het Nederlands veel onlogisch is of niet te beredeneren valt.
Leg het volgende maar eens aan zo iemand uit:
“Het meervoud van slot is sloten. Maar van pot geen poten. Men zegt altijd een vat en twee vaten. Geen kat en twee katen. Wie gisteren ging vliegen zegt: ik vloog. Maar na kindje wiegen geen woog. Sorry, woog is afkomstig van wegen. Maar voog is geen vervoeging van vegen. En van het woord zoeken zegt men ik zocht. Maar van vloeken niet: ik vlocht. Klopt, want vlocht is afkomstig van vlechten. Maar hocht is weer geen vervoeging van hechten. Bij roepen hoort riep, maar bij snoepen geen sniep. Bij lopen wel liep maar bij kopen geen kiep. Ook bij slopen hoort geen sliep want dat komt van het werkwoord slapen. Maar bij rapen hoort weer geen riep, dat komt weer van roepen. Van raden komt ried maar van baden geen bied. Dat komt weer van bood maar van wieden geen wood. Gaf hoort wel bij geven maar laf weer niet bij leven. Men zegt ook : wij drinken en hebben gedronken maar niet van wij hinken en hebben gehonken. Weten hoort echt bij ik wist maar vergeten weer niet bij vergist.”
U ziet de logica is ver te zoeken. Voor anderen geen touw aan vast te knopen. Maar niet voor ons Nederlanders, toch?
Welbeschouwd zouden we dus eigenlijk best blij kunnen zijn met onze “Moers-taal” !
Thom
door Babette | mei 31, 2021 | Op het leven!, Alle
Door: Babette van der Veen I Een van de dingen die ik het allerleukste vind, is eten. Ik kan daar altijd zo van genieten! Al moet ik eerlijk zeggen dat ik vroeger niet echt een fijnproever was. Het liefst at ik pasta met rode saus, of aardappelen, vlees en groente bij mijn opa en oma. Je kent het wel, zoals alleen opa’s en oma’s het kunnen maken: met lekker veel jus en een kalfsgehaktbal. Mijn moeder had niet bepaald (of eerder: bepaald niet) een kooktalent. En van mijn vader kan ik het me eerlijk gezegd niet eens herinneren dat hij in de keuken stond. Of dat aan papa’s kooktalent ligt of aan mijn geheugen, laat ik in het midden!
Pas op latere leeftijd ben ik een liefde voor koken en goed eten gaan ontwikkelen. Inmiddels is het echt een hobby geworden. Ik kan er helemaal in opgaan als ik aan het koken ben en vind het nog leuker als vrienden en familie bij ons aan tafel zitten – gezelligheid alom!
Ik heb heel veel gerechten waar ik dol op ben, maar een paar zijn favoriet! Zoals de Indonesische rijsttafel. Nomnomnom. Het doet me denken aan verschillende feestelijke momenten die wij met een uitgebreide rijsttafel vierden, een traditie die we overigens nog steeds in ere houden. Was er vroeger een feestje? Dan bestelden we steevast indo bij Toko Madjoe in Amstelveen. Een typisch familiebedrijf dat al hun gerechten met liefde en passie klaarmaakt. Zoals ze zelf zeggen ‘al 25 jaar een begrip in Amstelveen’, en dat kan ik alleen maar bevestigen.
Een andere favoriet van mij is de mediterrane keuken. En een leuk weetje is dat de mediterrane keuken wordt aangeraden om gezond oud mee te worden. Gezond en lekker eten, wat een heerlijke combinatie!
Je kunt mij en mijn gezin bijvoorbeeld echt wakker maken voor verse Italiaanse pasta’s met gamba’s, knapperige gegrilde groentes en een caprese met echte buffelmozzarella. Wil je zelf ook eens lekker Italiaans koken? Op de website Alles Over Italiaans Eten staan talloze overheerlijke gerechten die je thuis makkelijk kunt maken.
En andere mediterrane favoriet van mij -en hier word ik regelmatig om uitgelachen- is Spaanse paella. Dit doet mij echt denken aan mijn jeugd. Ik heb namelijk als klein meisje een tijdje in Spanje gewoond. Spaanse paella neemt mij altijd weer terug naar die tijd. Als ik een hap neem, ben ik zo weer terug in Spanje. Dan hoor ik de Spaanse muziek van vroeger en denk ik aan het dansen als het buiten is afgekoeld na een zinderende zomerdag. Het is daarom altijd weer een feest als iemand over z’n hart strijkt en met mij een pan paella bestelt om samen te delen!
Hoewel een paella natuurlijk nergens zo heerlijk smaakt als in Spanje, kun je het zelf ook maken als je goede ingrediënten koopt en een echt ‘oud’ recept gebruikt van een pro. Reismagazine Espanje deelt hier (met Nederlands ondertitelde video en extra tips en tricks) hoe Spanjaard Rafael Cordoñer Barberá, die de kunst afkeek van zijn opa, een authentieke Spaanse Paella maakt. Als je al zijn instructies opvolgt, kan er bijna niks misgaan.
Dit was natuurlijk nog maar een topje van de ijsberg van mijn favoriete gerechten, maar ik wilde ze toch graag met jullie delen. Ik hoop dat dit jullie inspireert om eens een hele dag in de keuken te staan. Of om jezelf te trakteren op een versgemaakte pasta van de Italiaanse traiteur om de hoek, heerlijk!
Selamat Makan, Buon Appetito en Buen Provecho!
Liefs, Babette
door Babette | mei 24, 2021 | Briefje van de Dokter, Alle
Door: Bert Nap I En toen was het eindelijk zover. Er lagen doosjes met Covid-19-vaccins in de koelkast van mijn praktijk in Amstelveen. Ze lagen er echt.
De afgelopen maanden hebben we keihard gewerkt met ons team om klaar te staan voor de dag dat we onze Covid-19-vaccins mochten gaan toedienen aan onze patiënten. Deze periode heeft veel druk op ons gelegd. Er was, zoals u weet, een enorme berg aan wisselende informatie over de vaccinatiestrategie. Waar we de ene dag uitgingen van scenario 1, en daar de nodige uren in gestopt hadden, werd het een paar dagen later toch scenario 2. En hop daar konden we weer opnieuw beginnen.
We hebben continu de druk gevoeld om ons voor te bereiden op het meest waarschijnlijke scenario omdat het moment van levering van de vaccins ineens kon worden aangekondigd. En dan was het toch zaak was zo snel mogelijk van start te gaan. Maar net toen we dachten dat het allemaal rond was, begon de onrust over het Astra Zeneca vaccin en werden we overspoeld met mensen die (zeer begrijpelijk) van hun huisarts wilden weten wat ze moesten doen.
Op de dag dat we gingen vaccineren verliep alles redelijk soepel. Al was het natuurlijk wel een gepuzzel. Want hoe laat je het organisatorisch allemaal vlekkeloos verlopen? Hoeveel mensen kun je langs laten komen? Hoeveel prikkers heb je nodig? En hoe kun je het allemaal plaats laten vinden met inachtneming van de anderhalve meter? En -niet te vergeten- dit allemaal rekening houdend met een observatieperiode van een kwartier na de prik. Gelukkig leverde het geen opstoppingen op.
Met dit alles in ons kielzog hebben we ons best gedaan om drie overgebleven vaccins te slijten aan mensen die kwetsbaar waren. Na een rondje bellen was dit gelukt. De meneer die ons laatste vaccin zou krijgen, meldde zich bij de balie. Toen onze assistente na een hele dag stressen een vragenlijst met hem door wilde nemen om te kijken of hij het vaccin ook echt mocht hebben, riep hij terwijl ze nog bezig was met controles: ‘jas hem er nou maar gewoon in!’ Ik geloof dat dit precies illustreert hoe groot de behoefte van mensen is dat de samenleving weer open gaat. Het geduld is een beetje op, mensen willen vooral dat het snel gaat. Al staat dat in schril contrast met onze maandenlange aanloop en voorbereiding op dit moment.
Ik was bijna vergeten om in deze hele periode vol geregel en praktische zaken even stil te staan bij de feiten. Want wat een wonder is het eigenlijk dat het begin van de oplossing van alle ellende gewoon echt in mijn koelkastje in Amstelveen ligt. Toch kwam er een dag voordat we gingen vaccineren opeens een realisatiemoment. Ik liep naar de koelkast en keek in stilte naar de flaconnetjes gevuld met doorzichtige vloeistof. Ze lagen er rustig bij. En opeens voelde ook ik, na al het geren en geregel, dat er ook een rust over mij neerdaalde. Dit is de oplossing, realiseerde ik me. Dit mooie product dat door de inspanning van zoveel mensen is gemaakt.En opeens wist ik het zeker: dit gaat goedkomen.
door Babette | mei 17, 2021 | Mooie momenten, Alle
Door: Dorien van Vucht (38) I In onze badkamer staat een weegschaal. Mijn dochter van bijna 4 stapt erop. Ze kijkt vragend naar me op en zegt: ‘Hoeveel graden ben ik?’.
door Babette | mei 10, 2021 | Welbeschouwd, Alle
Door: Thom Asvaer I DIE HEEFT WAT’ Een gezegde dat iedereen ongetwijfeld zal kennen. Eeuwenoud waarschijnlijk omdat het ook al eeuwenoud op waarheid berust. Tegenwoordig zou je het bijna een Cruyffiaanse uitspraak noemen. Het is de positieve tegenhanger van “Die alles weggooit, die heeft niks meer”. Hoe simpel kan het toch zijn! Enfin……………
Ik moest aan dit aloude gezegde denken toen ik in de afgelopen Corona-tijd van de nood een deugd maakte en besloot eens wat kasten en laden te gaan opruimen. Eens een beetje orde scheppen in de stapels, op de diverse planken, en kijken wat wel eens weggegooid kan worden. U kent dat gevoel vast wel. Maanden zo niet langer, behorend tot een der plannen die vaak maar vooruit geschoven wordt tot er zich een goede gelegenheid voordoet. Nou die was er dus nu. In de vorm van “Corona-huis-gebonden” zijn.
Omgeven door een kartonnen doos (om zaken te bewaren) en een ruime prullenbak (voor wat allemaal wel weg kan) enthousiast eerst aan de laden van de kast begonnen. Nou in het begin zat er aardig de vaart in. Veel van wat door mijn vingers ging herkende ik nog wel vaag en inderdaad kon het meeste regelrecht de prullenbak in. Ter hoogte van lade nr. drie van de zes dacht ik; nou vanmiddag heb ik de laden wel gehad, het schiet lekker op en het is niet eens het ongezelligste werk. Een hoop zaken passeerden de revue, veelal weer met de nodige herinneringen en af en toe met een speelse glimlach. Zo van: ach moet je toch eens zien of lezen. Enfin een beetje tempo maken kon geen kwaad toen ik me erop betrapte iets te lang in de vroegere fotoboeken had zitten kijken en de bijschriften te lezen. Met zo’n ‘Dat waren nog eens tijden’ blik dwaalde mijn herinneringen af en toe door het raam naar buiten. Tja…! Maar de klok tikte door en wilde ik de namiddag halen met zes opgeruimde laden dan nu doorgaan! Ik heb die middag dat voornemen niet kunnen waarmaken. Ik ben bij lade vijf blijven steken na het openen van een voor mij compleet mysterieuze groene envelop waarop met potlood enige onleesbare woordjes waren gekrabbeld. Ontegenzeggelijk mijn eigen handschrift. Het moest wel van lang geleden zijn gezien de ietwat verschoten kleur van de hoeken van de envelop. Toen de velletjes papier eruit rolden en ik zag hoe verschillend ze allemaal waren ging mij iets dagen. Ooit, je zou het verzamelen kunnen noemen, bewaarde ik leuke geschriften, korte boeiende teksten, vaak ironische/kritische verhaaltjes etc etc. Ook wel iets uitgebreidere die je bijvoorbeeld – in een klein gezelschap – kon voordragen en daarmee de toehoorders kon amuseren.
Ik heb ze die middag bijna allemaal zitten doorlezen en vond ze bijna allemaal weer om diverse redenen, bijzonder en sommige zelfs actueel of ‘van alle tijden’! Zo leuk, ik genoot opnieuw! Daarom vind ik het leuk u te laten delen in deze hervonden droom:
EEN DROOM
In een droom liep ik een winkel binnen.
Achter de toonbank stond een engel.
Ik vroeg: “wat verkoopt u allemaal hier”?
“Alles wat u maar wilt”, zei de engel.
“Oh” zei ik, “echt waar?”
“Nou ik wil graag: vrede op aarde, geen honger
en armoede meer, gezondheid en onderdak,
vrijheid en respect voor en door iedereen!”
“Wacht even” zei de engel “u begreep me verkeerd,
We verkopen hier geen ‘vruchten’,
alleen maar de ‘zaden’ die u zelf kunt zaaien”.
—————
Welbeschouwd:…. toch best een hele interessante middag !
Thom
door Babette | mei 3, 2021 | Op het leven!, Alle
Door: Babette van der Veen I Omdat het buitenland er nu even niet in zit, gaan mijn gezin en ik lekker op vakantie in Nederland. We gaan er regelmatig tussenuit en ook in de weekenden ontdekken we vaak nieuwe plekken. En wat is dat leuk!
Wat ik fantastisch vind, is de natuurmonumenten app. Hier staan prachtige lange en korte wandelingen op, dus ze zijn geschikt voor bijna iedereen. Rugzakje op, flesje wijn en chipjes erin, en dan onderweg picknicken! De wandelingen kun je in heel Nederland doen, en Nederland heeft -naast het wandelen- enorm veel plaatsen die de moeite waard zijn om te bezoeken. Toch zijn er een paar specifieke plekken die mijn hart hebben gestolen.
Bergen
Mijn schoonfamilie komt uit Bergen en ik kom er maar al te graag. Het is een klein, karakteristiek dorp waar genoeg te doen is. Omdat het een kunstenaarsdorp is, zijn er kunstwerken en sculpturen in de openbare ruimte. Het is een aanrader om er eens een wandeling langs te maken. Ook zijn er veel leuke winkeltjes en terrassen, koffietenten en restaurants. En vergeet niet dat je op een steenworp afstand zit van het strand, Egmond aan zee en Bergen aan Zee, waar je ook prachtige wandelingen kunt maken door de duinen. Een altijd een leuk idee: met een handdoek en schep op het strand zitten en zandkastelen maken. Plezier gegarandeerd!
Abcoude
Zelf woon ik in Abcoude dus die kan ook niet ontbreken op deze lijst. Abcoude noemt zichzelf ‘het mooiste dorp van Utrecht’ en dat is niet voor niets! Het is ook schilderachtig. Wat je er allemaal kunt doen? Je kunt er een fiets huren en de omgeving ontdekken of een tocht maken langs de forten. Twee heerlijke adressen waar ik graag op het terras zit zijn De Witte Dame en de Eendracht. Het is daar altijd gezellig! Wat ik zelf ook altijd heerlijk vind is met een boot via Ouderkerk aan de Amstel naar Amsterdam varen en dan een tocht maken over de grachten. Op die manier zie je het mooie Amsterdam weer eens van een hele andere kant. Op een zonnige dag is dat echt een feest!
Scheveningen/Den Haag
Ook Scheveningen mag niet ontbreken. Ok, eerlijk is eerlijk, het is misschien niet per se heel mooi, maar er is van alles te beleven. Ik ben wel bevooroordeeld, wat ik heb mijn opleiding (HHS) in Den Haag gedaan en dat was fantastisch! Want wat is er leuker dan studeren aan het strand? Zoveel leuke horeca en een heerlijk strand om uit te waaien of lekker op het terras te zitten. Met vrienden, maar ook met (klein)kinderen geweldig!
Heb je wat langer de tijd? Ga dan ook naar Den Haag. Je komt er gemakkelijk met de tram binnen 15 minuten. Den Haag is een prachtige stad om te bezoeken. Helaas kun je wegens corona op op dit moment geen musea in, toch is het wel de moeite waard om de statische straten en indrukwekkende gebouwen te bekijken zoals het Mauritshuis, de grote kerk en paleis Noordeinde.
Vlieland
Sommige mensen noemen het ‘Vliebiza’ en ik snap dat wel. Ik ben hier met familie een paar keer geweest en het voelt echt als een stiekem plekje. Het avontuur begint al op de boot. Vlieland is zo mooi! Er is misschien niet zo veel te beleven maar dat is juist het fijne. De rust, de schitterende witte stranden en het knusse dorp, Vlieland heeft iets waardoor ik er maar blijf terugkomen. Het heeft uitzichtpunten, je kunt er wandelen door paarse velden vol lamsoor en prachtige vogels spotten. Er zijn zelfs speciale vogelroutes uitgezet.
Nu al mijn vakanties en weekendjes weg plaatsvinden in eigen land, leren ik en mijn gezin Nederland steeds beter kennen. En ik realiseer me des te meer dat we bevoorrecht zijn om in zo’n mooi en veelzijdig land te wonen. Geluk kan zo simpel zijn en gewoon om de hoek. Prachtige steden en dorpjes, natuurgebieden, duinen, zee en strand, Nederland heeft het allemaal. En de zon, die moet je er soms even bijdenken. Al helpt een bril met zonnig gekleurde glazen alvast een heel eind.
Liefs, Babette
Recente reacties